کاش صبح بشه این شب...

من

با بانگ بلند

فریاد میزنم!

از خداحافظی بی مقدمه

از سلام بدون پاسخ

از پاسخ بدون واکنش

از پیام بی جواب

از پیام تیک نخورده

از فکر یک طرفه

از تکرار بی فایده پیامک

از شنیدن ...و تمام!

بیزارم! بیزارم! بیزارم!

بیزارم از دویدن بی جهت،

از فکر بی ثمر،

از تلاش بی هدف!

و بی صبرم ..

و هرچه والعصر خواندم بی نتیجه بود!

کاش در برابر این صبرها، ذره ای تو امید میدادی ...

من همین یکجا رو دارم برای فریاد زدن!

کی این اتوبوس لعنتی میرسه اصفهان!

دیگه دارم خسته میشم از در جا زدن!

از این همه منطق بدون حس...

کاش تموم شه این شب!

کسی چه میدونه!

شاید اگر تو بودی،

هیچ وقت... هیچ وقت...

کاش همون موقع که می رفتی، می گفتی

بعد رفتنت دردها تمامی ندارن...

دلم بی هوا، هوای پدر کرد...