پاک ترین سفر زندگی!

سال های بعد عمره،

این ایام رو برای خودم دهه پاکی اسم گذاشتم؛

بیاد سفر ده روزه ای که پاکترین روزهای عمرم رو سپری کردم،

آرام، سبک و نزدیک به او!

شش سالی می گذرد،

قبلم آن صفای و جلای روزهای نخست بعد سفر را ندارد،

ایام گذشته و ما دوباره زنگار گرفته ایم،

در این زمانه پر گناه و وسوسه آلود...

من دلتنگ تماشای گنبد سبز رنگ مدینه ام،

و تکرار نوای مدینه شهر پیغمبر!

دلتنگ هتل کریستالات مکه ام،

و تماشای آن باران های عربی،

و دویدن تا رسیدن به مسجد الحرام،

و تماشا و طواف آن سنگ نشانه!

دلتنگ نوشیدن جرعه جرعه از زمزم ناب!

یاد ایام بخیر...

لحظه های عاشقانه و عارفانه عمره،

از طواف هنگام بهت زدگی،

تا سعی و...

خدایا شکرت!

انگار که تو منت بر ما تمام کردی

و این حقیر و کمترین،

هنوز تا سرش به سنگ نخورد،

آدم نمی شود!

کاش یکبار دیگر،

قدم زدن میان کوچه های بنی هاشم،

تمشای غربت بقیع،

و نوازش باران مسجد الحرام،

نصیب مان شود...