اولین دیداری هست
که در سالهای گذشته
توفیق حضور نداشتم!
تلاشی هم نکردم،
اصراری هم نداشتم،
با اینکه میتونستم...
راستش
از وقتی
بخت اجرای دیدار
از کفم رفت
منم گذشتم!
با اینکه دوست داشتم
الان هم هنوز دوست دارم
تو دیدار میبودم!
اون اتمسفر حسینیه امام خمینی
منحصر به فرد و بیبدیل هست و خواهد ماند!
از بعد سخنرانی
تا امسال که دو سال گذشته
حسرت آن گفتگوی دو نفره پر حلاوت
نه تنها از یادمان نرفت
که سال به سال با این تصاویر
تازه خواهد شد!
گذشتیم ولی میدانیم
آهمان به جایی خواهد رسید...
اعتقادی به جواب دادن
یا واکنش به حرکتهای نخنما و کودکانه ندارم!
این یکی از نشانههای
بلوغ فکری تشکیلاتی است
بدون شک! و باید از آن حراست کرد...
وگرنه سوژه بسیار است!
و بهانه چه بسیار!
الحمدلله
برچسب:
نویسنده: یاسین رحیمی