راستشبه همون میزانکه در برخی موارد شم قوی دارمبه همون میزان هم در بعضی مسائلفهم ضعیفی دارم و گیرایی پایین!این چند روز دارم به ظلمهایی فکر میکنمکه در حق خودم کردم؛ چقدر زیاد...Let's block ads! (Why?)

دوباره باید پناه بیاریم همین جا!هیچ جایی مثل اینجا برا نوشتن دنج نیست؛مخصوصا برای بعضی حرفها...دارم کم حوصله میشم انگار!استخاره کردم، بد اومد؛ حکمتش را نمیدونم...Let's block ads! (Why?)

ترمز بریدم؛علی رغم همه تجربیات قبلی!دوباره درگیر شدم،بی مهابا...دوباره دست و دلم به کار...!دوباره مراجعههای پر تکرار...!دوباره انتظار، سکوت، نگاه...!Let's block ads! (Why?)

و فرمود: إِصبر نفسک خود را نگاه دار...و من از همیشه بی قرارتر؛کم صبرتر!نه دلی برای کار دارم،نه حوصلهای برای خواندن، نه...نگاه هم خیره به مانیتور برای یافتن نشانی است از...خبری نیست، بی او صفا ندارد اگر 100بار هم دیده شود؛چه بگویم! کاش اندکی میتوانستم قرص کنم این دل را!مهدی یغمایی ترک فوق العادهای خو...

تا نگاه می کنی، وقت رفتن است...

چه زود گذشت! سیزده کم عمری نیست... تو نیستی، اما بهانه‌ی همیشگی اشک‌هایمان هستی!

از ابتدای آبان شاید یک دوره جدید آغاز شد! پسادانشگاه؛ اما هنوز با دانشگاه!

انجمن خانوادگی؛ واکنش یک عضو شورای مرکزی اتحادی هنگام بررسی وضعیت دفاتر پس از شنیدن نام انجمن پیام نور اصفهان!! جالب بود! چی بگه آدم! چقدر دلنشین نظرات وبلاگ وقتی بچه های قدیمی مجموعه هنوزم میاند و می نویسند...

هنوزم حوصله ندارم... عید غدیر مبارک!

هنوزم بعضی اوقات گروه آریان گوش می کنم! با آگترک مولا علی جان که کلی خاطره دارم! هر روز بعد از خبر صبحگاهی رادیو ماشین ابوی! یادش بخیر

دلم، دل خوشیهای قبل را میخواهد!

دو ماهه که ننوشتم! دو ماه! انگار داره این وبم به خاطره ها اضافه میشه!دنیایی حرف ناگفته ماند پشت لب ها و به کیبورد نیامد، هر بار به یک دلیل! مدام پشت گوش انداختم، ننوشتم، سرم را با توئیتر گرم کردم آنجا، نمی دانم چرا، ولی مجبورم رسمی بنویسم! جدی بنویسم! دروغ چرا! خوب نیست اوضاع و احوالمان... تابستان ه

سال های بعد عمره، این ایام رو برای خودم دهه پاکی اسم گذاشتم؛بیاد سفر ده روزه ای که پاکترین روزهای عمرم رو سپری کردم، آرام، سبک و نزدیک به او! شش سالی می گذرد، قبلم آن صفای و جلای روزهای نخست بعد سفر را ندارد، ایام گذشته و ما دوباره زنگار گرفته ایم، در این زمانه پر گناه و وسوسه آلود... من دلتنگ تماش

باور کردنی نیست، 95 هم تمام شد! من هر از گاهی، بر بلندای روزهایی از سال، نظاره گر روزهای رفته و باقیمانده آن می شوم، در امتداد افق! دوره می کنم آن ها، تصور از سال در ایام عید، دنباله سال از پایان اردیبشهت، نگاه به شش ماه ی دوم از روزهای گرم مرداد در یزد، توقف در ایستگاه شانزده آذر و آخری هم بهمن! و

خدایا شکرت! ان هم یک سال تحویل دیگر!دلم بی قرار و مضطرب از 365 روز دیگر، شاید 365! شاید هم کمتر! بهار داره از راه می رسه! بعد از سال تحویل میرم گلستان تا سالم متبرک بشه از اول به عطر شهدای سرزمینمون! خدایا شکرت بابت همه چیز های خوبی که دادی! نود و پنج با یک عالم خاطره و تجربه داره تمام میشه! و اینک ...

شاید با چند روزی تاخیر؛ و انه بسم الله الرحمن الرحیم روز از نو و روزی از نو! تهران سلام...

» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

دنیا واقعا کوچکتر اون چیزیه که فکرش رو می کنیم! یه روزی مربیان گروه پیشاهنگی کاشفه المهدی ایران اومدند و تو سفرشون اومدند اصفهان ... بر مبیگرده به دوران سازمان دانش آموزی!امروز ما در محل اون ها مهمانیم و اسکان داریم...

یکی از ایام سال قمری که عمدتا خوب بیاد می مونه اتفاقاتش، همین تولد قمر بنی هاشم هست...امسال و این چند روز از عبدالرزاق رد نشدم ولی حتما یه کاری کردند برای میلاد! یه چیزی ساختند! یاد سال پیش؛ همچین موقعی قم و جمکران! الانی که دارم می نوسم قم بودیم فکر می کنم! چه روزهایی بود... نه فقط برای من! شاید بر

دیشب به تماشای مستند «فروشنده» نشستم، مطالب جالب و قابل توجهی از روند به وجود آمدن برجامانعکاس نظرات شخصیت های سیاسی امریکا که شاید آنچنان که باید مورد توجه قرار نگرفته... دیدنش و تماشای دسته جمعی اون رو علی رغم مدت زمان طولانی و بعضی ضعف های در ساخت، به همه رفقا پیشنهاد می کنم... شاید یک قدم اساسی ...